Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
21 / 3 / 2022

Αυτή η κυβέρνηση έχει αποδειχτεί πιο μοχθηρή και πιο διεστραμμένη απ’ό,τι φανταζόμασταν.

Και η οργή των Υγειονομικών Κατά της Υποχρεωτικότητας είναι απολύτως δικαιολογημένη.

Επάνω που οι «ειδικοί» μάς λένε ότι θα άρουν τα μέτρα – ίσως και πριν από το Πάσχα – σχετικά με τα πιστοποιητικά εμβολιασμού, τις μάσκες, και τα λοιπά φασιστικά παρατράγουδα, η κυβέρνηση βιάζεται να απολύσει τους υγειονομικούς που ήταν σε αναστολή. Θέλει να τους διώξει μόνιμα, τώρα, αμέσως. Γιατί ξέρει πως, όταν άρει τα φασιστικά μέτρα, δεν θα υπάρχει πια καλός λόγος για να είναι οι υγειονομικοί σε αναστολή.

Όχι πως ποτέ υπήρχε καλός λόγος. Ως δικαιολογία εμφανιζόταν το υποτιθέμενο «τείχος ανοσίας» που, όπως όλοι εξαρχής ξέραμε, μάλλον «ανοησίας» ήταν, και τελικά αυτό αποδείχτηκε περίτρανα. Ακόμα και οι πιο αισχροί πανδημιοκάπηλοι αναγκάστηκαν να το παραδεχτούν.

Αν λοιπόν δεν υφίσταται πιθανότητα τείχους ανοσίας, ποιος ο λόγος οι υγειονομικοί να βρίσκονται ακόμα σε αναστολή; Ποιος ο λόγος να σχεδιάζει τώρα η κυβέρνηση να τους απολύσει; Και ποιος ο λόγος οι ανεμβολίαστοι άνω των 60 να πληρώνουν μηνιαίο πρόστιμο, εδώ που τα λέμε;

Μα, φυσικά, επειδή τόλμησαν να εναντιωθούν στην Κυβέρνηση του Εμβολιαστικού Σκότους.

Μη γελιέστε: το κάνει για λόγους εκδίκησης. Ξεκάθαρα.

Και το γεγονός ότι άρουν τώρα τα μέτρα μη νομίζετε ότι το κάνουν βάσει λογικής ή σύνεσης. Απλά ρίχνουν μια κατασκευασμένη δικαιολογία για λιγότερα κρούσματα, όπως πριν έριχναν μια κατασκευασμένη δικαιολογία για περισσότερα κρούσματα. Και αυτό συμβαίνει επειδή έρχεται καλοκαίρι και θέλουν να έχουν τουρισμό.

Σε πολλές χώρες του εξωτερικού (εκεί που δεν είναι τελείως διεστραμμένοι, τουλάχιστον) έχουν άρει πλήρως τα μέτρα για τον κορονοϊό. Επομένως, πώς να περιμένεις να έρθει ο τουρίστας στην Ελλάδα και να δείχνει πιστοποιητικό εμβολιασμού (πιστοποιητικό εμβολιασμού! το λέω και γελάω) για να μπει στο μπαρ, στην καφετέρια, στο εστιατόριο, ή οπουδήποτε; Ξέρεις τι θα σου πει ο τουρίστας; Πάρε τα αρχίδια μου, θα σου πει, κι εγώ θα πάρω εισιτήριο για Τουρκία, καλύτερα (ή για οποιονδήποτε άλλο προορισμό). Ε, δεν είναι και τελείως μαλάκες οι άνθρωποι. Μόνο εμείς κινδυνεύουμε να αποδειχτούμε τέτοιοι, που δεχόμαστε τέτοια μέτρα επ’αόριστον.

Διότι, μετά το καλοκαίρι, είναι σχεδόν βέβαιο πως πάλι τα ίδια θ’αρχίσουν. Έχει «έξαρση» ο ιός, ίσως και καμιά πιο «δαιμονική» «μετάλλαξη», ανέβηκαν πάλι τα «κρούσματα», μπλα μπλα μπλου (αρχίδια μπλου) – το ξέρετε πια καλά το παραμύθι, είμαι σίγουρος. Και, μ’αυτές τις δικαιολογίες, θα επιβάλουν πάλι μάσκες, θα ζητάνε απ’τον κόσμο να κάνει τέταρτη δόση του μη-εμβολίου ευθανασίας, θα δημιουργούν άπαρτχαϊντ, απειλές για λόκνταουν, πρόστιμα, κι όλα αυτά τα ωραία.

Στο χέρι μας είναι να τους σταματήσουμε.

Μην δέχεστε τίποτα.

Μην τρομοκρατήστε από τίποτα.

Τα έχουμε ξαναπεί, άλλωστε.

Δεν πρόκειται να τελειώσει αυτή η «πανδημία» αν εμείς δεν την τελειώσουμε.

Ο καθένας μετρά. Μη σκέφτεσαι πια με τη λογική Και ποιος είμαι εγώ; Τι να κάνω εγώ;

Ναι, κι εσύ μετράς. Μην κάνεις τον ψόφιο κοριό. Μπορείς κι εσύ να αρνηθείς. Τα πάντα.

*

Χτες, Κυριακή, 20/3, έγινε μια γιγάντια διαδήλωση στο κέντρο της Αθήνας από τους Υγειονομικούς Κατά της Υποχρεωτικότητας. Ξεκίνησε από το πάρκο Ελευθερίας, έφτασε ώς το Σύνταγμα, συνεχίστηκε προς το Υπουργείο Υγεία – και σήμερα οι Υγειονομικοί (με κεφάλαιο Υ) είπαν ότι θα πάνε και προς το Μέγαρο Μαξίμου.

Όσοι δεν ήσασταν εκεί θα έπρεπε να είστε· γιατί το θέμα δεν αφορά μόνο τους Υγειονομικούς, ούτε μόνο τους ανεμβολίαστους. Αφορά τους πάντες. Τα λέμε από την πρώτη μέρα, αλλά φτάνουν σε κουφά αφτιά. Ανοίξτε αφτιά, ανοίξτε μυαλό. Προτού να είναι αργά. Και ποτέ δεν είναι αργά όταν είσαι πρόθυμος να κινηθείς και να αντιδράσεις.

Μιλούσα με μια γνωστή μου υγειονομικό που εξαναγκάστηκε να εμβολιαστεί (από τους τελευταίους). Της έλεγα για τους Υγειονομικούς και ότι θα έπρεπε κι εκείνη να ήταν εκεί. Και μου λέει: «Μα έχω εμβολιαστεί τώρα...» Της λέω: «Δεν έχει σημασία. Εκβιάστηκες. Δεν σου αρέσει αυτή η κατάσταση. Θες τώρα να σε εξαναγκάζουν να κάνεις και το τρίτο; Και το τέταρτο; Και όσα άλλα πιθανώς να ακολουθήσουν;»

Το ξαναλέω: Δεν θα τελειώσει από μόνο του. Πρέπει να αντιδράσετε.

Αν αυτή τη στιγμή δεν είχαν αντιδράσει οι Υγειονομικοί, ο υποχρεωτικός εμβολιασμός θα είχε πάρει σβάρνα όλη την κοινωνία: τους εκπαιδευτικούς, τα σώματα ασφαλείας, και τους υπόλοιπους... Οι Υγειονομικοί ήταν, και είναι, οι ήρωές μας.

Στο πάρκο Ελευθερίας μάς μίλησε ο κ. Αρβανίτης (ο οποίος είναι από τους ανθρώπους που δραστηριοποιούνται πολύ ενεργά) και ο κ. Καλογερίδης (που ξέρει πράγματα που ντροπιάζουν τους υποστηρικτές των εμβολίων). Στο Σύνταγμα μάς μίλησαν, μέσω γιγαντο-οθόνης, με απομακρυσμένη επικοινωνία, ο κ. Μπακτί από τη Γερμανία, ο κ. Κασιμάτης (από τα Κύθηρα, αν δεν κάνω λάθος), και ο Πατέρας Καρπαθίου αυτοπροσώπως. Όλοι οι λογικοί και ελευθερόφρονες άνθρωποι είναι υπέρ των Υγειονομικών Κατά της Υποχρεωτικότητας και εναντίον της υποχρεωτικότητας και όλης αυτής της τρελής εκφοβιστικής/εκβιαστικής κατάστασης που συμβαίνει παγκοσμίως.

Να είστε σαν αυτούς.

Σύντομα θα ανεβάσω στο Twitter βίντεο από τη διαδήλωση (και εδώ θα υπάρχει link).

Update: τα links για τα βίντεο: 1, 2, 3.

 

 

Επίσης . . .

Τι Είναι, Τελικά, Φανταστική Λογοτεχνία;


Νοείται φανταστική λογοτεχνία χωρίς το υπερβατικό στοιχείο;

Τι είναι εκείνο που κάνει τη φανταστική λογοτεχνία φανταστική; Έχετε ποτέ αναρωτηθεί; Είναι απλώς το να είναι μια αφήγηση ευφάνταστη; Είναι το να περιλαμβάνει υπερφυσικά στοιχεία; Είναι το να διαδραματίζεται σε άλλους κόσμους (και μόνο αυτό, ίσως); Είναι το να έχει ορκ και ξωτικά; Είναι το να έχει μάγους και δράκους; Είναι το να έχει ανθρώπους με εξωφρενικές δυνάμεις (κάποιου είδους);

Πρέπει να έχει κάτι από τα παραπάνω, ή και τίποτα;

Τελευταία, λοιπόν, διαβάζω την Dandelion Dynasty, την τετραλογία του Ken Liu (τίτλοι: The Grace of Kings· The Wall of Storms· The Veiled Throne· Speaking Bones). Είμαι τώρα στο τελευταίο βιβλίο, και με έχει ήδη κάνει να σκεφτώ κάποια πράγματα που μάλλον περισσότερο σε γενικό άρθρο ταιριάζουν παρά σε βιβλιοκριτική. Θα κάνω και βιβλιοκριτική όταν τελειώσω την τετραλογία· αλλά αυτό το άρθρο δεν θα χωρά εκεί σε καμία περίπτωση. Στέκεται από μόνο του.

Περιληπτικά, για την Dandelion Dynasty, θα πω ότι τα δύο πρώτα βιβλία μού άρεσαν πολύ (όπως έχω ήδη γράψει στα αναγνώσματά μου του 2025), αλλά από το τρίτο άρχισε να με απογοητεύει σφοδρά. Και συνεχίζει έτσι στο τέταρτο. Με το ζόρι το διαβάζω, απλά και μόνο γιατί έχω μια περιέργεια να δω πώς θα τελειώσει αλλά και για να μην πω ότι το άφησα στη μέση. Κρίμα που έχασε τον δυναμισμό του...

Αλλά δεν είναι αυτό το θέμα τούτου του άρθρου.

[Συνέχισε να διαβάζεις]

 

Επιλογές Μαΐου (26/5)


—γκράφιτι από τη Βραζιλία ... Zoomquilt 1 & 2 (& παρόμοια) ... Gen Z πριν από δύο αιώνες ... Gilgamesh (μια μικρή ταινία) ... Εξώφυλλα για το The Man Who Fell to Earth ... The Warrior's Comic Book Den ... 10 ταινίες με απάτες & απατεώνες ... Παράξενη αρχιτεκτονική (στη φανταστική λογοτεχνία) ... ALGOFOLK ... John Bolton (τέχνη) ... Houston Blacklight & Poster Company (& αφίσες blacklight από το ’70) ... Her Private Hell (από τον δημιουργό του The Neon Demon) ... Twilight Zone της Gold Key (κόμιξ) ... Heaven & Hellhound (δωρεάν βιβλίο) ... ταινίες με τρένα ... & πολλά, πολλά ακόμα στο LinX!

 

Οι Θεοί Μιλούν — Το Κλεμμένο Βασίλειο, Τόμος 1


Ο Πρίγκιπας Κάλνεντουρ ωλ Κάρνελεκ επιστρέφει, ύστερα από χρόνια, στην πατρίδα του: το Βασίλειο της Χάρνωθ στη διάσταση της Μοργκιάνης. Στην Υπερυδάτια ήταν γνωστός ως ο Οφιομαχητής· εδώ δεν έχει καμιά από εκείνες τις υπερφυσικές δυνάμεις, αλλά διαπιστώνει ότι παρατηρεί παρουσίες που άλλοι δεν τις παρατηρούν, κι ακούει καλέσματα που άλλοι δεν τα ακούνε. Έχει τρελαθεί από τη μετάβαση ανάμεσα στις διαστάσεις;

Σύντομα θα βρεθεί μπλεγμένος, όχι μόνο στα πολιτικά παιχνίδια εξουσίας που παίζονται στο Βασίλειο της Χάρνωθ, αλλά και στα παιχνίδια των ίδιων των θεών της Μοργκιάνης, που είναι μυστηριώδη και παράξενα, ή, πολλές φορές, ακόμα και ακατανόητα...

Εν τω μεταξύ, η Βασίλισσα Ζώθμαλιρ αλ Μακμάρνουν, που σφετερίστηκε τον θρόνο από τον αδελφό του Κάλνεντουρ πριν από χρόνια, τώρα στέλνει τον στρατό της εναντίον της Όσβελακ, μιας πόλης μέσα στα σκοτεινά Χαρνώθια δάση η οποία διοικείται από τη Χάνκαθιρ αλ Νασόλντουν, γνωστή και ως Κόμισσα των Σκιών. Η Βασίλισσα είναι σίγουρη ότι η Κόμισσα των Σκιών υποθάλπει παρανόμους και φυγάδες και αψηφά την εξουσία της. Σκοπεύει να δώσει ένα τέλος σ’αυτό, προτού προχωρήσει και σε άλλους κακούργους μέσα στο Βασίλειό της, όπως ο επικίνδυνος ληστής Έλκερθιν ο Θανατογέννητος.

Η Χάνκαθιρ, καθώς βλέπει το βασιλικό στράτευμα να πλησιάζει την πόλη της, παρατηρεί τους Αγωνιστές του Βασιλείου μέσα του – αγόρια που το μυαλό τους έχει αλλοιωθεί, από μικρή ηλικία, ώστε να είναι φανατικά πιστά στη Μητέρα του Βασιλείου – και σκέφτεται ότι δεν θέλει να σκοτώσει παιδιά σε καμία περίπτωση. Θέλει να το αποφύγει, πάση θυσία...

Κατεβάστε το